شایستگی سرمایه یکی از شاخص های سلامت سنجش ریسک سرمایه، عملکرد و ثبات مالی یک بانک است و نسبت آن از تقسیم سرمایه های نظارتی به مجموع دارایی های موزون به ریسک حاصل می شود که نشانگر این مسئله است که آیا سرمایه بانک می تواند ریسک های ناشی از فعالیت های آن را پوشش دهد یا خیر؟

بانک‌ها در جهت هدف‌گذاری برای ارتقای کفایت سرمایه بایستی سنجش کاهش ریسک سرمایه و دارایی خود را در دستور کار قرار دهند. بخش اعظمی از این دارایی‌های موزون به ریسک مرتبط با ریسک اعتباری است و مابقی آن مربوط به ریسک بازار و ریسک عملیاتی خواهد بود. آنالیز دارایی‌های موزون به ریسک برای بانک‌ها بسیار ارزشمند و قابل توجه است زیرا هرچه مخرج کسر کاهش یابد میزان کفایت سرمایه افزایش می‌یابد. از طرفی دیگر، توجه به صورت کسر و افزایش سرمایه بانک یا موسسه اعتباری از محل آورده‌های نقدی سهامداران و افزایش سودآوری آن نیز در این راستا مهم تلقی می‌شود. مانده مطالبات دارای ریسک اعتباری با استفاده از ارزش وثایق تعدیل می‌شود، بطوریکه ضریب مطالبات از بانک‌ها و سایر موسسات اعتباری به طور مثال 50 درصد است و ضریب مطالبات از دولت صفر درصد در نظر گرفته شده است.

بنابراین در سیاست‌گذاری بانک‌ها این نکته باید مورد توجه قرار بگیرد که تسهیلات با وثایقی که ضریب ریسک بالاتری دارد می‌تواند حجم و قدر مطلق دارایی موزون به ریسک اعتباری بانک‌ها را افزایش دهد که متعاقبا موجب کاهش کفایت سرمایه می‌شود و عدم توجه به این امر، هدف گذاری‌های درست بانک مرکزی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

   

افزایش مطالبات غیرجاری بانک‌ها در سال 99
بخوانید