به گزارش ایبِنا؛ پایه پولی که به آن پول پرقدرت نیز گفته می‌شود مجموع اسکناس، مسکوک و سپرده‌های بانکی نزد بانک مرکزی است. به عبارتی پایه پولی، منبعی است که بانک مرکزی منتشر و در چرخه اقتصاد در اختیار بانک‌های تجاری قرار می‌دهد و بانک‌ها به کمک این منابع و از طریق خلق پول بانکی حجم پول را افزایش می‌دهند.

دولت‌ها تلاش می‌کنند از پول پرفشار و منابع بانک مرکزی استفاده نکنند، زیرا رشد پایه پولی رابطه مستقیمی با تورم دارد. به گفته بسیاری از کارشناسان و صاحب‌نظران هر دولتی که بتواند پایه پولی و نقدینگی را کنترل کند تورم را نیز کنترل خواهد کرد.

بررسی آمارها حاکی از این است که در دولت گذشته با وجود شعار ممنوعیت بهره‌مندی از منابع بانکی و کنترل رشد پایه پولی، اما شاهد رشد ماهانه پایه پولی و نقدینگی و به تبع آن تورم بودیم.

رشد پایه پولی در یک سال پایانی دولت روحانی به بالاترین رقم رسید به گونه‌ای که در 12 ماه منتهی به تیرماه 1400 این شاخص 42.6 درصد بود که بالاترین رقم در یک دهه اخیر محسوب می‌شد.

همان‌طور که اشاره شد رشد پایه پولی در 12 ماهه منتهی به تیرماه 1400 بی‌سابقه بود اما با روی کار آمدن دولت سیزدهم و تاکید آن بر عدم استقراض از بانک مرکزی، سرعت رشد پایه پولی کنترل شد و مردادماه 1400 کاهش نیم درصدی نسبت به تیرماه و شهریورماه نیز کاهش 2.6 درصد نسبت به مردادماه داشت.

براساس آمارهای اعلامی بانک مرکزی به عنوان مرجع اعلام آمارهای اقتصادی، سیر نزولی رشد پایه پولی در نخستین فصل پاییز فعالیت دولت سیزدهم تکرار شد. براین اساس پایه پولی به ترتیب در ماه‌های مهر، آبان و آذر برابر 36.4 درصد، 35.8 درصد و 37.8 درصد بود.

با گذشت حدود هشت ماه از عمر دولت کنونی و اجرای سیاست‌های مناسب در کنترل پایه پولی، این شاخص در 12 ماه منتهی به دی‌ماه 35.5 درصد، در بهمن‌ماه 33.2 درصد بود و در اسفند سال گذشته به 31.4 درصد رسید.

براساس این گزارش، روند رشد پایه پولی که در تیرماه 1400 مصادف با آخرین آمار اعلامی فعالیت دولت قبل به 42.6 درصد رسیده بود با 11.2 واحد درصد کاهش به 31.4 درصد در اسفندماه 1400 رسیده است که حاکی از جهت‌گیری درست بانک مرکزی و دولت سیزدهم در این زمینه است.

منبع: ایرنا

منبع خبر: ایبنا