آمارهای بانک مرکزی در سال ۹۷ نشان می‌دهد نقدینگی به سمت بازارهای زودبازده و با نقدشوندگی بیشتر حرکت کرده است. بررسی آمار پولی و بانکی در پایان اسفند ماه سال ۹۷ نشان می‌دهد که در پایان سال گذشته سپرده‌های جاری به‌شدت افزایش و سرمایه‌گذاری مدت‌دار کاهش داشته‌ است. علاوه بر این، در سپرده‌های مدت‌دار نیز سپرده‌های کوتاه‌مدت نسبت به سپرده‌های بلند‌مدت رشد بیشتری داشته است. بنابراین مرور این آمارها این گزاره را مطرح می‌کند که جذابیت سپرده‌گذاری بانکی مدت‌دار در پایان سال بالا نبوده و سرمایه‌گذاران ترجیح می‌داده‌اند سپرده‌ها را در حساب‌هایی نگهداری کنند که قدرت نقد‌شوندگی بالاتری دارد.

 

جذابیت سپرده‌های دیداری

آمارهای بانک مرکزی نشان می‌دهد در پایان سال گذشته حجم نقدینگی کشور از مرز ۱۸۸۰ هزار میلیارد تومان گذشته است. نقدینگی از دو جزء پول و شبه‌پول تشکیل می‌شود. اسکناس و مسکوک در دست اشخاص و حساب‌های جاری را پول می‌گویند. شبه‌پول نیز در قالب سپرده‌های غیردیداری مانند سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت، بلندمدت و حساب‌های پس‌انداز، اوراق قرضه و اسناد خزانه تقسیم‌بندی می‌شود. آمارها حکایت از آن دارد که از ماه‌های ابتدایی سال ۹۷ رشد نقطه به نقطه سپرده‌های دیداری به نسبت سپرده‌های غیردیداری بیشتری بوده و به تدریج از یکدیگر فاصله معناداری گرفته‌اند به‌طوری که رشد نقطه به نقطه سپرده‌های دیداری در فروردین سال گذشته 22.6% بوده که در اسفند همان سال به 53% افزایش داشته است.

در فروردین سال گذشته رشد نقطه‌ای سپرده‌های مدت‌دار 21% بوده اما هرچه زمان جلوتر رفته از رشد آن کاسته شده است؛ به‌طوری‌که در پایان نیمه ابتدایی سال یعنی در شهریور ماه همان سال، این رشد تا سطح 15.6% کاهش داشته است. سپس با کمی افزایش در دی ماه به حدود 20% رسیده است. اما مجددا روند آن نزولی شده، به ‌طوری که در اسفند ماه به حدود 18.7% رسیده است.

از سوی دیگر نگاهی به آمارهای سپرده‌های مدت‌دار نظام بانکی نشان می‌دهد که رشد سپرده‌های کوتاه‌مدت از رشد سپرده‌های بلندمدت پیشی گرفته است. این شکاف تقریبا از دی ماه سال گذشته آغاز شده است. در دی ماه ۹۷ رشد نقطه به نقطه سپرده‌های کوتاه‌مدت 18.9% و رشد نقطه به نقطه سپرده‌های بلند‌مدت 20.9% بوده است. اما در بهمن ماه این ترتیب تغییر کرده است؛ به‌طوری که رشد نقطه به نقطه سپرده‌های کوتاه‌مدت به 33.8% و رشد نقطه به نقطه سپرده‌های بلند‌مدت به 11.7% رسیده است. در اسفند ماه شکاف مذکور بیشتر شده به‌طوری که رشد نقطه به نقطه سپرده‌های کوتاه‌مدت به مرز 50% رسیده و در عوض، رشد نقطه به نقطه سپرده‌های بلند‌مدت حدود 5% ثبت شده است.

 

افزایش میزان پول در دست مردم

آمارهای بانک مرکزی نشان داد که رشد نقطه به نقطه حساب‌های جاری در اسفند ماه سال گذشته 53% بوده است. آمارهای بانک مرکزی نشان می‌دهد که اسکناس در دست مردم در پایان اسفند ماه سال گذشته به حدود 53.7 هزار میلیارد تومان رسیده است. این مقدار اسکناس در دست مردم به بیشترین مقدار خود رسیده است. از سوی دیگر نگاهی به رشد ماهانه این آمار نشان می‌دهد که در اسفند ماه به نسبت بهمن ماه رشد قابل توجه 20.3 درصدی را تجربه کرده است.

نگاهی به روند رشد ماهانه در سال‌های گذشته نشان می‌دهد که در اسفند ماه سال‌های گذشته نیز رشد اسکناس در دست مردم رشد قابل‌توجهی داشته است؛ به این معنا که در پایان سال، مردم به دلیل مخارج بیشتر در انتهای سال، اغلب پول خود را نقد نگهداری می‌کنند. اما نکته قابل‌توجه دیگری نیز وجود دارد. نگاهی به رشد نقطه به نقطه اسکناس در دست مردم از سال ۹۵ به بعد نشان می‌دهد که این رشد تا دی ماه ۹۶ تک رقمی و در محدوده زیر 10% قرار داشته است؛ اما از دی ماه ۹۶ بر سرعت رشد نقطه به نقطه اسکناس در دست مردم افزوده شده است به‌طوری که در فروردین ۹۷ این رشد به حدود 16.9% رسیده است. پس از آن تا تیرماه ۹۷ به محدوده ۲۰ درصدی وارد شده به‌طوری که در مرداد ماه از مرز 28% گذشته است.

این روند صعودی تا مهر و آبان نیز ادامه پیدا کرده و به مرز 31.6% رسیده است. اما بعد از آن از سرعت رشد اسکناس در دست مردم کاسته شده و در دی ماه به کانال ۲۵ درصدی نزول کرده است. به‌طوری که رشد نقطه به نقطه اسکناس در دست مردم در بهمن و اسفند۹۷ نیز به ترتیب 24.7% و 23.7% بوده است. اگرچه آمارها نشان می‌دهد که از دی ماه تا پایان سال گذشته آهنگ رشد نقطه به نقطه اسکناس در دست مردم به نسبت ماه‌های قبل از آن کمتر شده است؛ اما به هر حال به نسبت ماه‌های مشابه سال‌های قبل رشد قابل توجهی را تجربه کرده است؛ به‌طوری‌که در اسفند ۹۷ به نسبت اسفند ۹۶ حدود 10.5 هزار میلیارد تومان بر اسکناس در دست اشخاص افزوده شده است.

تغییر در ترکیب بین حساب‌های دیداری و غیردیداری از یکسو و رشد بیشتر سپرده‌های کوتاه‌مدت به نسبت سپرده‌های بلند‌مدت از سوی دیگر و رشد اسکناس و مسکوک در دست مردم نشان می‌دهند که حساب‌های با نقدشوندگی بالاتر نزد مردم محبوب‌تر شده است. در واقع مردم ترجیح داده‌اند که به جای سرمایه‌گذاری در حساب‌های بلند‌مدت با سود ثابت بیشتر، پول‌های خود را در حساب‌های جاری و سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت نگه‌دارند.

آمارهای بانک مرکزی نشان می‌دهد که مردم تمایل بیشتری برای سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت یا سپرده‌های جاری پیدا کرده‌اند. می‌توان چهار احتمال را در مورد این تغییر رویکرد را مطرح کرد. احتمال اول آن است که پس از اینکه بانک مرکزی سود سپرده‌های مدت‌دار را از روزشمار به ماه شمار تغییر داد، به نظر می‌رسد بخشی از مردم به این نتیجه رسیده‌اند که حفظ پول در سپرده‌های بلند‌مدت چندان به صرفه نبوده و حساب‌های خود را به سپرده‌های کوتاه‌مدت تغییر داده‌اند.

احتمال دوم آن است که برخی از کارشناسان معتقدند که تورم باعث شده است تا مردم برای رفع نیازهای خود بیشتر به سپرده‌های جاری و سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت روی بیاورند. در واقع این گروه معتقدند تقاضای مبادلاتی پول افزایش پیدا کرده است. در نتیجه افراد تمایل به سپرده‌های کوتاه‌مدت پیدا کرده‌اند و کمتر سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌کنند.

احتمال سوم بیانگر اثرات فصلی است. در اسفند ماه اصولا شرکت‌ها به تصفیه بدهی‌های خود با افراد می‌پردازند. علاوه براین افراد عیدی و پاداش خود را دریافت می‌کنند. به‌طور سنتی دیده شده که به دلیل پیش بینی افراد از افزایش مخارج در پایان سال و طولانی بودن تعطیلات عید نوروز، افراد ترجیح می‌دهند تا خرداد ماه پول‌های خود را در حساب‌های جاری خود نگهداری کنند و کمتر به سرمایه‌گذاری آن فکر می‌کنند. در نتیجه تا زمانی که آمار خرداد ماه منتشر شود، می‌توان این فرضیه را مطرح کرد که افراد تا خرداد ماه پول‌های خود را از حساب‌های جاری و سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت خود خارج نمی‌کنند.

احتمال چهارم بیانگر آن است که بانک‌ها تا پایان سال ۹۷ تمایل بیشتری به وام‌دهی پیدا کرده‌اند. وام‌ها به دو دسته وام‌های حقیقی و استمهالی تقسیم می‌شوند. به این معنا که برخی از وام گیرنده‌ها اقساط خود را پرداخت نکرده‌اند و در واقع وام‌های آنها از نظر بانک به مطالبات غیرجاری تبدیل شده است. اما برای جلوگیری از افزایش این مطالبات، بانک‌ها تصمیم می‌گیرند که وام‌ها را مجددا تمدید کنند. به این نوع وام‌ها استمهالی گفته می‌شود. از سوی دیگر، به وام‌هایی که برای اولین بار به افراد داده می‌شود، وام حقیقی گفته می‌شود. وام‌های حقیقی در واقع پولی است که بانک به حساب‌های جاری افراد واریز می‌کند و نوعی خلق اعتبار از سوی بانک محسوب می‌شود. در نتیجه این امر نیز می‌تواند سبب افزایش رشد حساب‌های جاری به نسبت حساب‌های سرمایه‌گذاری مدت‌دار باشد. همان‌طور که گفته شد، بانک مرکزی تنها مبلغ تسهیلات بانکی را منتشر می‌کند و جزئیات آن را منتشر نمی‌کند.

 

بازار هدف مقاصد پول‌های خارج شده از بانک‌ها

بر اساس آمارهای منتشر شده حجم معاملات بازار سرمایه در دی ماه به نسبت آذرماه رشد ۶۷ درصدی داشته است. این روند گرچه در بهمن‌ماه به نسبت دی ماه ادامه نداشته و با کاهش ۲۸ درصدی همراه بوده است؛ اما در اسفند مجددا با رشد همراه بوده به‌طوری که رشد ماهانه حجم معاملات بورس در اسفند ماه 54% بوده است.

از سوی دیگر شاخص کل بورس نیز در این مدت با روندی مشابه همراه بوده است. شاخص کل بورس تهران دردی ماه رشد ۷۵ درصدی داشته است. از سوی دیگر رشد نقطه به نقطه ارزش معاملات خرد بازار سرمایه نشان می‌دهد که در سه ماه پایانی سال یعنی دی، بهمن و اسفند به ترتیب رشد 168.4% ، 168.1% و 264.6 درصدی داشته است. این میزان رشد نشان می‌دهد که در ماه‌های پایانی سال ۹۷ به نسبت سال ۹۶، شاهد رشد معاملات در بازار سرمایه بوده‌ایم. به عبارت دیگر می‌توان این احتمال را در نظر گرفت که بخش قابل توجهی از نقدینگی به این بازار منتقل شده است.

بازار مسکن از دیگر بازارهایی است که پتانسیل جذب نقدینگی را دارد اما باید دید که آمارها رفتن نقدینگی به این بازار را تایید می‌کند یا خیر؟ براساس گزارش بانک مرکزی در بازار مسکن تعداد معاملات سه ماهه منتهی به اسفند ماه ۹۷ حدود 28857 واحد بوده که به نسبت مدت مشابه سال گذشته با کاهش ۴۸ درصدی همراه بوده است. از سوی دیگر میانگین قیمت فروش هر متر مربع واحد مسکونی در شهر تهران در فصل زمستان سال گذشته حدود ۱۰ میلیون و ۲۷۰ تومان بوده است؛ در حالی که در فصل زمستان سال ۹۶ تقریبا ۵ میلیون و ۳۴۰ تومان بوده است. در واقع قیمت هر متر مربع واحد مسکونی در فصل زمستان ۹۷ به زمستان ۹۶ حدودا 92% رشد داشته است. این ارقام نشان می‌دهد ارزش معاملات مسکن در شهر تهران در زمستان ۹۷ نسبت به زمستان ۹۶ با کاهش حدود نیم درصدی همراه بوده است، بنابراین نمی‌توان نتیجه گرفت که در این فصل بازار مسکن نقدینگی جذب کرده باشد.

در بازار ارز شواهد حاکی از آن است که در سه ماه پایانی سال قبل از حجم معاملات کاسته شده است. در دی ماه بازدهی ماهانه قیمت دلار معادل با منفی 1.3% بوده که این رقم در بهمن به سطح 9.5% رسیده است. در اسفند ماه سال قبل نیز بازدهی دلار معادل 10.3% در یک ماه بوده است. بنابراین بازار ارز به دلیل نوسانی که در مدت سه ماه پایانی سال ۹۷ داشته است، می‌توانسته مقصدی برای نقدینگی سرگردان بوده باشد.

مقایسه بازدهی بازارها نشان می‌دهد که بازار بورس به دلیل نقدشوندگی بالاتر بیشتر با استقبال مواجه بوده و رشد بیشتری ثبت کرده است. در واقع دید مردم کوتاه‌مدت‌تر شده و عمق سرمایه‌گذاری در بازارهای بلند‌مدت کاهش پیدا کرده است. حتی آمار معاملات بازار مسکن نیز تایید می‌کند که مردم به سمت بازارهای با بازدهی سریع‌تر متمایل شده‌اند. هرچند که این مقایسه‌ها چندان دقیق نیست اما می‌توان به‌طور کلی نتیجه گرفت به دلیل بالا بودن بازدهی بورس احتمالا جذب نقدینگی آن بیشتر از سایر بازارها بوده است. در نتیجه با فرض کوچ نقدینگی از بازار سپرده، می‌توان مقصد نخست آن را بورس دانست و بازار ارز و مسکن در مکان‌های بعد قرار دارند.