در جریان بررسی لایحه تجارت در مجلس شورای اسلامی؛ ماده 451 این لایحه توسط نمایندگان مجلس به تصویب رسید که براساس این لایحه، چک بایستی با یک شناسه یکتا در سامانه یکپارچه صدور چک نزد بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران صادر گردد. همچنین سند چک باید متضمن موارد خاصی باشد که در ادامه به آن اشاره می‌گردد:

1- قید کلمه چک

2- نام صاحب حساب و در صورت نیاز نماینده یا نمایندگان او 3- نام و شماره حساب شخصی که مبلغ باید در وجه و یا به حواله او پرداخت شود 4- نام، شناسه و نشانی شعبه بانک 5- شماره حسابی که چک از آن صادر می‌شود 6- تاریخ چک   لازم به ذکر است مواد 452 تا 456 این لایحه نیز با اصلاحاتی به تصویب رسید؛

ماده 452 – هرگونه ظهرنویسی چک توسط دارنده یا ضمانت آن حسب مورد صرفاً با ثبت هویت منتقل‌الیه و شماره حساب وی، وکیل در وصول، وثیقه‌گیرنده و شماره حساب وی یا ضامن برای همان شناسه یکتای چک در سامانه مذکور در ماده (451) این قانون محقق می‌گردد. همچنین در صورت لزوم هرگونه شرط قابل درج در چک مانند شرط عدم انتقال یا شرط تجدید مسئولیت با درج در سامانه مذکور امکان‌پذیر است. چک نباید در وجه حامل صادر یا ظهرنویسی شود.

ماده 453 – صادرکننده چک باید نسخه کاغذی چک را امضاء کند و به دارنده تحویل بدهد. نسخه کاغذی چک تنها به عنوان رسید صدور چک در سامانه یکپارچه صدور چک محسوب می‌شود و در هر حال اطلاعات مندرج در سامانه مذکور ملاک عمل خواهد بود.

مواد 454 و 455 نیز جهت بررسی‌های بیشتر به کمیسیون مربوطه ارجاع گردید.