امروزه ابزار مالی خرید دین در بانک‌های کشور در سطح گسترده‌ای کاربرد دارد. پس از تصویب قانون عملیات بانکداری بدون ربا، خرید دین از اواسط دهه شصت مصوب سال 1362 از سوی شورای نگهبان جمهوری اسلامی تایید شد که در همان زمان مورد استفاده سیستم بانکی کشور قرار گرفت.

دین در لغت به معنای وام یا بدهی است که در سررسید معینی پرداخت شود. طبق بیع دین، زمانی که طلبکار از بدهکار چک یا سفته دارد، می‌تواند این چک و سفته یا هر سند بهادار دیگری را که وصول طلب طلبکار را برای مدتی دیگر به تأخیر انداخته، با قیمت کمتر یا مساوی آن به مدیون یا شخص ثالثی بفروشد.

تسهیلات خرید دین فرصتی است برای فراهم آوردن نقدینگی برای کارآفرینان، صاحبان مشاغل و بنگاه‌های اقتصادی که چک و اوراق تجاری آنها دارای مهلت پرداخت دیرتری نسبت به زمان مورد نیازشان است.

بر اساس این روش تسهیلات دهی، بانک‌ها دین مدت‌دار بدهکار را پایین‌تر از مبلغ اسمی و درج شده در متن اسناد و اوراق تجاری، اوراقی مثل چک و سفته، نقداً از داین و مشتری خریداری کرده که بر این اساس مشتریان می‌توانند زودتر از موعد مربوطه نقدینگی موردنیاز خود را به دست آورند.

 

رونق بخشی مشاغل در دستور کار بانک ملی ایران

بر اساس آمار گزارش شده از طرف بانک ملی ایران، از ابتدای سال جاری تا پایان آذرماه، این بانک بالغ بر ۲۹ هزار فقره به میزان ۴۹ هزار و ۶۲۸ میلیارد ریال تسهیلات خرید دین به متقاضیان پرداخت کرده است. همچنین، بانک ملی ایران در سال گذشته نیز تعداد ۱۹ هزار و ۹۱۶ فقره تسهیلات خرید دین به ارزش ۴۰ هزار و ۲۷۰ میلیارد ریال پرداخت کرده است.

لازم به ذکر است که خرید دین به منظور ایجاد تسهیلات لازم برای تمامی بخش‌های اقتصادی صورت می‌پذیرد. این تسهیلات در چارچوب ضوابط و مقررات و با رعایت دستورالعمل‌ها و آیین‌نامه‌های بخش اعتباری از جمله آیین‌نامه تسهیلات و تعهدات کلان، اشخاص مرتبط و همچنین سیاست اعتباری سالانه انجام می‌گیرد. ناگفته نماند که نرخ سود این تسهیلات با نرخ مصوب شورای پول و اعتبار و رعایت آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌های مربوطه محاسبه می‌شود.