به گزارش ایبِنا، صمد عزیزنژاد گفت: اگر بخواهیم درباره بدحسابان کلان صحبت کنیم چند دلیل برای انباشت بدهی های غیر جاری وجود دارد؛ بدحسابان یعنی افرادی که معوقات مشکوک الوصول دارند و بیش از 18 ماه است که اقساط خود را پرداخت نکردند و یا حتی سال‌ها است که پرداخت نکرده‌اند.

وی ادامه داد: در تسهیلات خُرد، امکان اخذ ضمانت‌هایی مانند ضامن کارمند و ضمانت اجراهای قوی وجود دارد اما در تسهیلات کلان، این امکان وجود ندارد و این موضوع موجب شده است تا بنا به دلایلی، کسانی با سوء نیت, تسهیلات بگیرند در حالی که از ابتدا هم نمی‌خواهند پس بدهند.

عزیزنژاد گفت: از جاهای مختلف به بانک‌ها فشار می‌آورند که این شخص مثلاً کارآفرین است یا قصد تاسیس کارخانه‌های تولیدی دارد و بانک‌ها را مجبور می‌کنند تا وثیقه‌های کافی نگیرند.

وی افزود: یکی از دلایل وصول نشدن مطالبات غیرجاری این است که وثایق و تضمین‌ها به صورت تلفیقی گرفته می‌شود و در بیشتر موارد, چک و سفته است و این اسناد برای اشخاصی است که در آن شرکت صوری، هیچ کاره بودند.

این کارشناس اقتصادی اضافه کرد: عوامل اصلی، منابع را از کشور خارج کردند تا تحت تعقیب قرار نگیرند و بیشتر افراد بدحساب که اکنون در ترکیه، امارات و گرجستان ساکن هستند و به کشور بر نمی‌گردند، از جمله این افراد بودند که به روش های متقلبانه، تسهیلات را گرفتند و سرمایه را از کشور خارج کردند.

وی ادامه داد: بدهکاران کلان خوش‌حساب در داخل کشور و در حال فعالیت اقتصادی هستند و با بانک‌ها کار می کنند اما هیچ وقت پول و سرمایه را از کشور خارج نمی‌کنند.

این کارشناس اقتصادی با اشاره به این که بانک‌ها به هم اطلاعات نمی‌دهند، گفت: باید بانکداری یکپارچه و متمرکز را راه‌اندازی کنیم و بانک مرکزی باید استانداردهای این نوع بانکداری را به بانک‌ها بدهد و به صورت برخط نظارت کند.

عزیزنژاد با بیان اینکه مشکل اساسی بانک‌های ما این است که ابزار و امکان نظارت بر مصرف تسهیلات را ندارند، اضافه کرد: بانک مرکزی و مجلس شورای اسلامی پیگیر اصلاح نظام بانکی هستند.

منبع خبر: ایبنا