چکیده:

شواهد متعددی نشان داده است چرخه‌های تجاری ارتباط تنگاتنگی با بازارهای مالی و عدم تعادل‌های مالی دارند. در این مطالعه، به شناسایی چرخه‌های اعتباری و ارتباط آن‌ها با چرخه‌های تجاری در اقتصاد ایران پرداخته می‌شود. مطالعهٔ ادبیات نشان می‌دهد از شاخص‌های مختلفی برای شناسایی چرخه‌های اعتباری استفاده شده است. براین‌اساس، شاخص نسبت ماندهٔ بدهی بخش خصوصی به شبکهٔ بانکی به تولید ناخالص داخلی اسمی بالقوه به‌عنوان شاخص وضعیت اعتباری انتخاب شده است. پس از حذف روندهای بلندمدت و نوسانات کوتاه‌مدت، دوره‌های انقباض و انبساط اعتباری شناسایی می‌شوند. همبستگی چرخهٔ نسبت ماندهٔ تسهیلات به تولید ناخالص داخلی اسمی بالقوهٔ بدون نفت با چرخهٔ تولید ناخالص داخلی حقیقی بیش از ۴۱ درصد است. بررسی آماری تطابق دوره‌های رونق و رکود تجاری (اقتصاد کلان) با دوره‌های انبساط و انقباض اعتباری نشان‌دهندهٔ تطابق ۷۰ درصدی این دوره‌ها (با تعریف چرخهٔ رشد) است. وقتی نتایج را به محدودهٔ زمانی ۱۳۷۶ تا ۱۳۹۳ محدود می‌کنیم، انقباض اعتباری یک فصل پیشروِ رکود اقتصادی است. در نهایت، وضعیت اعتباری در بخش‌های مختلف اقتصاد و نیز در سمت تجهیز منابع یعنی سپرده‌های بانکی بررسی می‌شود. رفتار چرخهٔ اعتباری بخش‌های اقتصادی و نیز رفتار چرخه‌ای سپرده‌ها نشان‌دهندهٔ اثرپذیری چرخه‌های اعتباری از بخش حقیقی به‌دلیل نوسانات منابع بانکی است.

واژگان کلیدی :

چرخه‌های تجاری، تطابق، چرخه‌های اعتباری، اقتصاد ایران

نویسندگان:

مجید عینیان، فاطمه نجفی زیارانی، امینه محمودزاده

 

این مقاله را در لینک زیر میتوانید مشاهده نمایید:

http://jmbr.mbri.ac.ir/article-1-1028-fa.pdf