چکیده:

بيكاري يكي از بزرگترين چالش‌هاي كنوني اقتصاد ايران است و مطالعات نشان مي‌دهد تنها از طريق افزايش سرمایه‌گذاری مي‌توان بيكاري را كاهش و بهره‌وري را افزايش داد. هدف اصلي اين تحقيق بررسي ميزان تاثير تسهيلات اعطايي در رشد سرمایه‌گذاری بخش خصوصي در سالهاي 81- 1350 است. در اين راستا، ابتدا به مباني نظري موضوع پرداخته و عوامل موثر بر سرمايه‌گذاري خصوصي ايران معين مي‌شود.

در اين مطالعه با استفاده از تكنيك هم انباشتگي (ARDL)، توابع بلندمدت و كوتاه‌مدت سرمايه‌گذاري برآورد شده و ميزان و نحوه تاثير تسهيلات اعطايي در سرمايه‌گذاري خصوصي نمايان مي‌گردد. نتايج بدست آمده از برآورد توابع با ثبات بلندمدت و كوتاه‌مدت سرمايه‌گذاري خصوصي در ايران نشان مي‌دهد كه؛ تسهيلات اعطايي به بخش خصوصي با ضريب 0.97 بالاترين تاثير مثبت را بر سرمایه‌گذاری خصوصي دارد و واردات كالاهاي سرمايه‌اي با ضريب 0.44، دومين متغير تاثيرگذار بر سرمايه‌گذاري خصوصي است.

سرمایه به علت محدودیتی که دارد مورد توجه قرار گرفته است، بطوریکه برخی از اقتصاددانان ( کینزی) موتور رشد و توسعه کشورها را سرمایه‌گذاری می‌دانند. سرمایه به علت محدودیتی که دارد مورد توجه کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است، لیکن کمیابی سرمایه در کشورهای جهان سوم بیشتر است. محدودیت سرمایه در کشورهای پیشرفته در سال‌های اخیر با پویایی بازارهای مالی سازمان یافته و گسترده به ویژه با حضور نظام بانکی قدرتمند، از بین رفته است. این موضوع با مطالعه روند نزولی نرخ بهره جهانی کاملا مشهود است.

واژگان کلیدی:

تسهيلات بانكي، سرمايه‌گذاري، بخش خصوصي، اقتصاد، سرمايه‌گذاري خصوصي، مدل اقتصادسنجي

نویسندگان:

اكبر كشاورزيان پيوستي ، محمد ضيايي بيگدلي

این مقاله را در لینک زیر می‌توانید مشاهده نمایید:

http://joer.atu.ac.ir/article_3377_c5b13740cf0f177cea9c479c488fbd85.pdf